17th DAY or ANOTHER DAY
Quietness on the first line today
only they didn’t mention how many
scorched bodies they buried in the sand.
I wondered whether the desert
rejects corpses of foreigners
like our desolate bodies.
Twilight. I read letters from
the days between the two World Wars.
Pasternak, Rilke, Tsvetayeva
correspond and kiss each other with words
not knowing whether they’ll ever meet.
Owls
He climbed up stairs
wearing an empty saucepan
on his head he wanted to call
the muses over let them
spread benevolence and arts
to rabble but the gardenias
folded up and the finches balked
so without any followers
he stood
looking down as less and less
men remained in the plaza until
he plied his speech and rats
started dancing and the owls
who know wisdom shut
their eyes in embarrassment
SOPHIST LEAVING SYRIA
Distinguished sophist you, who are now leaving Syria
planning to write about Antioch
it is commendable to refer to Mevis in your work.
The famous Mevis who is undeniably
the handsomest young man and most loved
in all of Antioch. No other young man
leads the same life, none is paid
as much as he is. To have Mevis
only two, or three days often they give him
as much as one hundred staters.— I said, in Antioch;
but also in Alexandria, even in Rome
there is no young man as desired as Mevis.
ΑΠΝΟΙΑ
Στον πάπυρο της πεταλούδας
Η απόσταξη των τοπίων.
ΣΑΡΚΩΣΗ
Σε χάδι μωβ κυλά η Άνοιξη
Και στης καρδιάς το φύλλο
Ανεμοπύρωμα η βροχή
Βαθύ πουλί
Χώμα το χώμα
Σπόρο το σπόρο
Κραυγή την κραυγή
Καρφώνει στεφάνι.
ΑΚΟΥΩ ΤΟ ΚΡΙΘΑΡΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
Ακούω το κριθάρι της γης
Στις καλύβες του κάμπου.
Ας πιούμε τη μοσχοβολιά μιας μέρας
Σ’ αυτό το καταφύγιο της λυχνισμένης νύστας.
ΓΥΜΝΟ ΠΟΔΙ, ΦΥΛΛΟ ΕΞΟΧΙΚΟ
Ω γυμνό πόδι, φύλλο εξοχικό,
Πώς ξεδιψάς το καλοκαίρι στο κορμί,
Σε θαλασσινό αφρό
Πουρπουρίζει το στήθος σου.
Μη μου μιλήσεις! μη σε τελειώσω.
*Από τη συλλογή “Η γραφή και το μαχαίρι” που συμπεριλαμβάνεται στο συλλογικό “Ποιήσεις 1963-2003”, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004.
Manolis Aligizakis 