Yannis Ritsos – Poems, Volume III

Χρυσόθεμις//Chrysothemis

Ήταν μια γεύση —δεν ξέρω— από βαθύ γαλάζιο διαλυμένο —
μια γεύση υπαρκτής ανυπαρξίας, υπογραμμισμένης κάποτε
από τη μετακίνηση κάποιου πουλιού στον ύπνο του· —μια σιγαλιά πολύβοη—
κι εγώ ήμουν ολόκληρη η σιωπή και μέρος της σιωπής. Δάγκωνα ένα μυρτόκλωνο
μη και φωνάξω. Γιατί το ’νιωθα: το στόμα μου μεγάλωνε
θαυμαστικό, για μια μεγάλη κραυγή, και τα δόντια μου
αραίωναν κι αυτά, χωρίζονταν, για ν’ αφήσουν διέξοδο
σ’ εκείνη την κραυγή. Την κράτησα. Διαλύθηκε εντός μου.
Αυτή ’ταν η σιωπή. Κι εγώ ήμουν αέρινη — μπορούσα να πετάξω.

This was a taste, I don’t know, of deep, faded light-blue,

a taste of existent inexistence, sometimes underlined by

the great movement of a bird in its sleep, a noisy calmness,

and I was part of silence, the whole silence. I bit on a myrtle

leaf so that I wouldn’t yell, since I felt it: my mouth was

enlarged to an exclamation ready to yell and my teeth

thinned up, separated one from the other to make room

for that yell. I withheld it. It vanished inside me. This was

silence and I was airy, I could fly.

https://www.amazon.com/dp/B096TLBNFK

Yannis Ritsos – Poems, Volume II

ΦΑΙΔΡΑ/PHAEDRA

(Απόσπασμα-Excerpt XXXVΙΙ)

Ίσως και να τον είδες ένα απόγευμα, αργά προς το βράδυ,
αυτόν με την άδεια βαλίτσα, που προσποιείται τον κουτσό, (κι ίσως να ’ναι)
αυτόν που κάθε τόσο σταματάει από το βάρος του άδειου —
αφήνει τη βαλίτσα του στο πεζοδρόμιο ή στη σκάλα,
σκουπίζει τον ιδρώτα του με ανάστροφο χέρι, και πάλι
σηκώνει τη βαλίτσα του, ακούγοντας μέσα της τον κρότο
από δυο γυάλινους βόλους (ο ένας κίτρινος, ο άλλος γαλάζιος)
που κυλούν και χτυπιούνται.

Perhaps you saw him in the afternoon, closer to evening,

the person with the empty suitcase who pretended to limp

(perhaps he is) the person who often stops from the weight

of emptiness — he leaves his suitcase on the sidewalk or

the stairs, wipes his sweat with the back of his hand, then

he lifts the suitcase again, hearing inside it, the clank

of two glass balls (one yellow, the other light-blue) which

roll and hit each other.

https://www.amazon.com/dp/B0851M9LTV

Η καλύβα ψηλά στο βουνό – Σε κοίταζα μ’ όλο το φώς και το σκοτάδι που έχω

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

Προοίμιο

Ο Γιώργος Λιανόπουλος γεννήθηκε στα 1919. Προερχόταν από οικογένεια βενιζελική, ο πατέρας του Νικόλαος, με καταγωγή από τις Κονίστρες Ευβοίας, ήταν ανώτερος κρατικός λειτουργός, στέλεχος του Υπουργείου Εσωτερικών – αργότερα, στη δεκαετία του ‘50 χρημάτισε τρεις φορές (υπηρεσιακός) υπουργός. Στο Πολυτεχνείο, όπου φοιτούσε ο Γιώργος Λιανόπουλος, επί 4ης Αυγούστου, συγκρότησε τη Φοιτητική Κομμουνιστική Οργάνωση – ΦΚΟ. Σε αυτή, στα 1939, είχαν προσχωρήσει μερικοί μαθητές (ως μαθητικό τμήμα), οι οποίοι πρωταγωνιστούν στην ιστορία που θα σας αφηγηθώ στη συνέχεια – σημειώστε τα ονόματα: Άρης Αλεξάνδρου, Αντρέας Φραγκιάς, Χρήστος Θεοδωρόπουλος, Αλέξης Μητρόπουλος, Λεωνίδας Τζεφρώνης και άλλοι.
Ο Μανιαδάκης, υπουργός Εσωτερικών του Μεταξά, είχε καταφέρει να διαβρώσει τις οργανώσεις του ΚΚΕ, η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών του οποίου ήταν στη φυλακή – ή δηλωσίες, δηλαδή αποσυνάγωγοι από το Κόμμα. Είχε στήσει δική του Κεντρική Επιτροπή, δικό του Ριζοσπάστη – δεν ήξερες αν αυτός που σου μιλάει είναι καθαρόαιμος σταλίνας ή χαφιές.
Για…

View original post 1,991 more words

Υποβρύχιες διαδρομές στον βυθισμένο προϊστορικό οικισμό του Παυλοπετρίου

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

Υποβρύχιες διαδρομές για κολυμβητές πάνω από τον βυθισμένο προϊστορικό οικισμό στο Παυλοπέτρι Λακωνίας προβλέπει το σχέδιο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων (ΕΕΑ), που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ).

View original post 424 more words

Tasos Livaditis – Poems, Volume II

Long Listed for the 2023 Griffin Poetry Awards

Frosty Day
 
     That morning I woke up with this unbearable grief of
not ever having talked about heliotropes; it was strange,
if not contemptible. I searched the rooms, the hallway,
I walked down to the basement, “how did my childhood
years fit in this?” I asked myself and smiled, “I must had
been somewhere else” and I remembered mother at night
all alone in the room; she wore that old hat with feathers
as if to show that everything had ended.
     Exhausted I sat on the stairs, when the bell rang; I went
and opened, it was again the man with the axe, “you idiot”,
I said to him, “who do you pretend to be? I simply think
of you”. “And you think you can escape?” He said to me.
 
 
https://www.amazon.com/dp/1926763564

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

Poem by Dimitris Liantinis

NORTHERN HALO

Before your enigmatic manner

I adjust the red chiton and

the crown of thorns on your hair

I raise your fortitude straight to the sky

and this April I salute you

ecce homo

https://www.amazon.com/dp/1926763513

Συνέντευξη του ποιητή Γιώργου Δάγλα στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

Ο Γιώργος Δάγλας γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1958 και σήμερα ζει στην Αθήνα, όπου και δραστηριοποιείται ως υπεύθυνος των εκδόσεων Κύμα. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ) και ως στιχουργός μέλος του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων «Αυτοδιαχείριση» . Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: «Η Μέρα των Φωταγωγών», «Το Μαύρο Χιόνι», «Καντάδες για Ένα Δαίμονα» και «Ταριχευτές Πουλιών». Η συλλογή «Καντάδες για Ένα Δαίμονα» έχει μελοποιηθεί και κυκλοφορείται σε cd. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά, έντυπα και ηλεκτρονικά.

Ποια ήταν τα πρώτα σας διαβάσματα και η πρώτη σας επαφή με την ποίηση;

Όταν αποχωρούσα από τα βαρετά μαθήματα του σχολείου, κατέφευγα στο κοντινό βιβλιοχαρτοπωλείο και ξεφύλλιζα ποιητικές συλλογές. Πράγμα αφύσικο. Κανονικά έπρεπε να καπνίζω κρυφά και όχι να διαβάζω Καρυωτάκη, Λαπαθιώτη και Λωτρεαμόν. Βέβαια αυτά συνδυάστηκαν αργότερα όταν έγραφα στο πίσω μέρος από το πακέτο των τσιγάρων. Έτσι, αφού είχα διαβάσει εν τω…

View original post 1,024 more words

Γιατί στο Προεδρικό μέγαρο της ελεύθερης Κύπρου δεσπόζει ο αγγλικός θυρεός της υποταγής;

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

Γράφει η Σοφία Παπανικολάου

Η Κυπριακή Δημοκρατία – εδώ και δεκαετίες – είναι Ανεξάρτητη, ιερή γη, ποτισμένη με το αίμα Αγίων, ηρώων και αγωνιστών, που δεν δείλιασαν και βροντοφώναξαν ΟΧΙ στους Άγγλους δυνάστες, θυσιάζοντας ενσυνείδητα τη ζωή τους για την Ελευθερία της.


View original post 218 more words

Wheat Ears – Selected Poems

General

The monarch butterfly staggers

in front of you light stumbles

on the mauve heather and song you

hear pacifies

suddenly the statue of the general

parked on solid earth unlike

his image in clouds

sweats glory while his subtle smile

bleeds

forgotten soldiers haunting

cenotaph earth his arms

wide as to embrace

all heartsick and hovel-less souls

and his legs straddle the pedestal

poised to announce war is over

wars should be declared obsolete

https://www.amazon.com/dp/B0BKHW4B4S

Yannis Ritsos – Poems, Volume II

A DOG IN THE NIGHT (excerpt)

And that house, which I described to you, was very dark; it

didn’t delay the road traffic at all, nor the soft songs

            heard from the boats,

or the lights that were turned on slowly at the shore-line.

The reflection of the sea lighted the facades of the houses.

The two shadows of couples in love remained among

the dusty road oleanders. No one listened to the hollow

echo from the wing of the bat on the railings in the backyard

like an ashy palm that hit a motionless face. What would it help

if we reverse things, words, events and even ourselves, wearing

a sweaty shirt that we put on in front of the window, immovable

there, in the current — waiting and not waiting.

That day passed noisily in that seashore city.

Soon after the moon shone, wide, despotic, dominant,

and enforced a silvery silence in the marketplace, in the

             quarrels, the lies,

on the store shutters, the glass windows of the jewelers,

and the suburb roofs where the birds had already

             roosted.

A faint glare easily established the meaning of a dusty

            bottle on the old self.

https://www.amazon.com/dp/B0851M9LTV