Ανομβρία παντού!
Νυσταγμένα μάτια στις ώρες του δειλινού .
Μουσκεμένα βλέφαρα σε αφέγγαρες νύχτες.
Οι μέρες μεσίστιες και σκοτεινές,
γεννούν φονιάδες.
Σε κάθε γωνιά, παράσημα, θέσεις
και τρανά αξιώματα, πουλιούνται
σε τιμή ευκαιρίας.
Οι σταυρωτήδες πλήθυναν ανησυχητικά…
Και
γύρω μας
φωτιά, καπνός, καταστροφή και αίμα.
Μέσα μας, κλυδωνισμός, ντροπή και ψέμα.
Γύρω μας πείνα, εξαθλίωση κραυγή.
Μέσα μας, εντολή, αποκλεισμός σιωπή.
Στις θάλασσες απόκληροι… λυγμοί
καράβια σάπια…καθημερινά πνιγμοί.
Κι έτσι,
στέκω αναποφάσιστος,
ανάμεσα σε δυο πύρινες ατραπούς,
ή να κόψω τον ομφάλιο λώρο μου
με τον άθλιο κόσμο,
ή να πορευτώ άθλια σφαίρα
σε πιστόλι…!

Κυπαρισσία 15 Ιούνη ´23