Poetry

Poetry crosses the earth alone,

gives its voice to the pain of the world

and asks for nothing

not even words.

It comes unexpectedly from afar and with no warning

it has the key to the door.

On entering, it always stops to look at us.

Then opens its hand and gives us

a flower or a pebble, something secret,

but so intense that the heart beats

too fast. And we wake up.

ΠΟΙΗΣΗ

Η ποίηση διασχίζει τη γη μονάχη

δίνει φωνή στον πόνο του κόσμου

δίχως να ζητά ανταμοιβή

ούτε καν λέξεις.

Έρχεται απρόσμενα κι από μακριά δίχως προειδοποίηση,

Έχει της πόρτας το κλειδί.

Μπαίνοντας μας αντικρύζει

ανοίγει την παλάμη της και μας χαρίζει

ένα λουλουδι ή ένα βότσαλο, κάποιο μυστικό

που τόσο πολύ κάνει την καρδιά μας να χτυπά.

Και τότε ξυπνούμε.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//translated by Manolis Aligizakis

Eugenio Montejo, Venezuela (1938)