Tasos Livaditis – Poems, Volume II

LONG LISTED FOR THE 2023 GRIFFIN POETRY AWARDS

Epilogue
 
If I reached so far it’s because I didn’t want to
           realize that they didn’t answer me
and ah, I wasted time in the roads following this or that
           inheritor and an unspecified hour
when everything will be explained without words or
           when we won’t exist;
when I finally returned the city was plundered, wagons
           were pushed aside,
the uprising was part of the past and all who were standing
           kept on shooting
for a small trophy at the countryside shooting range
and, at night, “what time is it”? You ask, “eight” they
answer; we survive with such wretched uncertainties and
no one saw the crime since the perfect murder took place
where nothing could occur anymore. However I was impatient
like one who opens his umbrella in dry weather (perhaps
           because he doesn’t want to forget)
or someone who dresses as a woman so he can still say
           a childish lie
then, don’t be unjust to me if I closed my eyes: it was to
           defend the world
or I remembered mother’s hands as she put the broom
behind the loosened door perhaps securing something
           distant
while the cemetery, on the other side of the road, rustled
softly like the epilogue of a mystery.
 
 https://www.lulu.com/account/projects/ke4yv6?page=1&pageSize=10

Vladimir Martinovski, Δύο ποιήματα

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

Το αληθινό νερό

Χαμένος σε λαβύρινθο με ράφια
μιας αχανούς αγοράς στο Πεκίνο
τα λόγια του ταξιτζή θυμήθηκα:

Δεν υπάρχει αμφιβολία: ο Θεός
έφτιαξε τον κόσμο αλλά τα υπόλοιπα
γίνονται στην Κίνα

“Και εδώ τα πουλάν”, σκέφτηκα
αντικρύζοντας τα όρη
με τα ομοιώματα ακριβών προϊόντων

που για λίγα γουάν
μπορείς να αγοράσεις. Έπεσα
έτσι τυχαία σ’ ένα

άνορακ στο χρώμα πράσινο ελιάς
μάρκας γνωστής. Για να με πείσει
φθηνά να τ’ αγοράσω

και ν’ αποδείξει πως ήταν αδιάβροχο
η πωλήτρια το έβρεξε
με το νερό του ποτηριού της

Κάποιες σταγόνες στο μέτωπο με βρήκαν
κι άλλες έπεσαν κάτω.
Το νερό είναι αληθινό, μου είπε

Αγόρασα το άνορακ και το φορώ
– κι όχι μονάχα στο βουνό. Το φορώ επίσης
όπου υπάρχουν βουνά

από κούφιες κολακείες και χτυπήματα στους ώμους.
Το φορώ ανάμεσα σε ψευτοπροφήτες
και τους φαφλατάδες με τις ατέρμονες δημηγορίες:

να μισείτε τον κόσμο όλο, τους γείτονες
ιδιαίτερα, γιατί…

View original post 243 more words

Titos Patrikios – Selected Poems

MONOLOGUE

I uproot the words

from my throat one by one;

if they drip blood

wrap them in your handkerchief

wrap them in cotton

or grab them with pliers

and say:

he says that

to impress us

do whatever you wish.

Yet silence isn’t enough anymore

words aren’t enough.

I uproot the simple words

one by one and

I mail them to you.

https://www.amazon.com/dp/B08L1TJNNF

Wheat Ears – Selected Poems

Painting

Smiling little creek stitched

in the orange colored soil

soft laughter spread on her lips

provocative upright breast

forever sweet, forever

exposed to the elements

beauty bitten by time

smiling little creek stitched

in the orange colored soil

her pelvis spread on the canvas,

lips desiring and lustful

glued on the ache of voyage

downward to the flesh of now

and the great father

the primeval source

where two legs join and

the meaning vanishes, where

nature commands

like the painter who stands

before it and staring at the painting

says in haste —

next time I’ll paint

the Hermaphrodite

https://www.amazon.com/dp/B0BKHW4B4S

Βλαδιμίρ Μαγιακόφσκι, από το “Σύννεφο με παντελόνια”

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

12963615_10208570134626539_2574673451151512844_n

καθώς θ’ ανασκαλεύετε τα πετρωμένα πια,

σημερινά κουράδια,
τα σκοτάδια των δικών μας ημερών αναξετάζοντας, ίσως
σας έρθει και για μένα να ρωτήσετε. Και ίσως
ο σοφός της εποχής, της φιλομάθειάς σας αντικρούοντας το χείμαρρο,
με την πολλή του γνώση, σας πει πως ναι, υπήρξε κι ένας τέτοιος βάρδος του
βραστού νερού και τ’αβραστου εχθρός αμείλικτος.
Προφέσσορα, βγάλε το ποδηλατάκι των γυαλιών σου! Εγώ ο ίδιος θα μιλήσω για
τον καιρό μου και για μένα.
Είμαι λοιπόν ένας βοθροκαθαριστής και νερουλάς, εκεί
η επανάσταση με έταξε και η συνείδησή μου
στο μέτωπο επήγα να καταταχτώ – την υψηλή αφήνοντας ανθοκομία
της ποίησης,
κυράς στριμμένης,
άλλο δεν ξέρει παρά τον κήπο της να χαίρεται, και την κορούλα της και τη
βιλίτσα και τη λιμνίτσα
και τις πρασιές: “Μόνη μου τα φύτεψα, μόνη τα ποτίζω” […]
——————————–
Και μένα θα μου άρεσε – θά’ βγαινε και το παραδάκι – ρομάντζες να καθόμουν

View original post 246 more words

Μανόλης Αναγνωστάκης: Πέντε μικρά θέματα, I

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Πέντε μικρά θέματα

I

Μες στην κλειστή μοναξιά μου
Έσφιξα τη ζεστή παιδική σου άγνοια
Στην αγνή παρουσία σου καθρέφτισα τη χαμένη ψυχή μου.

Εμείς αγαπήσαμε. Εμείς
Προσευχόμαστε πάντοτε. Εμείς
Μοιραστήκαμε το ψωμί και τον κόπο μας

Κι εγώ μέσα σε σένα και σ’ όλους.

Από τη συλλογή Εποχές (1945) του Μανόλη Αναγνωστάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μανόλης Αναγνωστάκης

View original post

Benjamin Peret, Δύο ποιήματα

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

ΕΝΑ ΠΡΩΙΝΟ

Υπάρχουνε κραυγές που δεν τελειώνουν
μουγκανητά της γης που σείεται σα βεντάλια διαλυμένη
από κονσερβαρισμένους τυφλοπόντικες
λυγμοί σανιδιών που τα ξεκοιλιάζουν
μακριών σαν ατμομηχανή που πάει να γεννηθεί
σπασμοί εξεγερμένων δέντρων που δε θέλουνε ν’ αφήσουν να φουσκώνει ο χυμός
πιότερο απ’ όσο το μετρό δέχεται να μεταφέρει στρουθοκαμήλους
στις σήραγγές του από κακοξυρισμένο γένι
υπάρχουνε κραυγές
απ’ αράχνες βιτριολικές που καταπίνω δίχως να το καταλάβω
κοντά σ’ αυτόν τον ξεραμένο ποταμό που βγήκε μες από σωλήνα πίπας
που δεν είν’ άλλο από ρόγχος μακρύ
λιγάκι ζεστό
λιγάκι πιο γκρινιάρικο απ’ άδεια σχεδόν χύτρα
τούτος ο ποταμός που δε βλέπεις πιότερο απ’ όσο τη σκόνη όστιας
π’ ο άνεμος ανέμειξε
με τη σκόνη παπά που μοιάζει γαλαζόπετρα
και μ’ αυτήν εκκλησιάς πιο στριμμένης κι από παλιό τιρμπουσόν
διότι εσύ δεν είσαι πιότερο εκεί απ’ όσο είμ’ εγώ εκεί δίχως εσέ
εξ ου κι ο κόσμος είν’ αναμαλλιάρης

*Από…

View original post 144 more words

Τα μυστήρια της Θήβας

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

Ευρήματα πρόσφατης ανασκαφής ενός σημαντικού ανακτόρου στο εσωτερικό της μυκηναϊκής ακρόπολης.

Χρυσή ψήφος που έχει σχήμα άνθους παπύρου, ένα χάλκινο εγχειρίδιο με χρυσά καρφιά, σφραγιδόλιθος από στεατίτη με παράσταση αλόγου, δύο πήλινα πλακίδια με γραπτή διακόσμηση και οπές ανάρτησης, σπαράγματα τοιχογραφιών, ένας μεγάλος λουτήρας με το αποτύπωμα καμένου καλαθιού στο πλάι του αλλά και πλήθος κεραμικής, κυρίως κύλικες και κύπελλα που συνηθίζονταν στα συμπόσια:

View original post 749 more words

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

POEM BY CHLOE KOUTSOUBELIS

TO MY ONLY READER

I’ll wait for you
in a station not yet built
in that center of loneliness
where condors swirl around the trains
where bald babies wail loudly.
You’ll come
with a train no longer in service
without brakes nor engineer
a train that rolls among the stars.
When you disembark you won’t hug me
you won’t tell me I love you
you’ll only raise your hand
and you’ll rearrange tenderly the collar
of my worn out overcoat.

https://www.amazon.com/dp/1926763513

George Seferis – Collected Poems

Sirocco 7 Levanter

                               For D.I. Antoniou

Things that changed our face

deeper than thought and more so

ours like the blood and more so

sunken in the sweltering heat of noon

behind the masts.

Amid chains and commands

no one remembers.

The other days, the other nights

bodies, pain and lust

the bitterness of human nakedness

 in pieces lower than the pepper trees along dusty streets

and all these charms and all these symbols

on the last branch

in the shadow of the big ship

the memory, a shade.

The hands that touched us don’t belong to us, only

deeper, when the roses darken

a rhythm under the mountain’s shadow, crickets,

moistens our silence in the nighty

earning for a pelagic sleep

slipping toward the pelagic sleep.

Under the shadow of the big ship

when the winch whistled

I left tenderness to the money-changers.                                       Pelion, 19 August 1935

https://www.amazon.com/dp/B096TTS37J