Ο Λέων της Αμφίπολης. Μεγαλοπρεπές μνημείο και σήμα κατατεθέν της περιοχής- Φωτογραφία:ΑΠΕ ΜΠΕ/Σωτήρης Μπαρμπαρούσης.
Στα άδυτα του ταφικού μνημείου του λόφου Καστά στην Αμφιπόλη, οδήγησε η αρχαιολόγος Κατερίνα Περιστέρη τους πολυάριθμους θεατές του 2ου συμποσίου Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης – Δυτικού Παγγαίου.
Και τα σεντόνια μουσκεμένα από νερά χλιαρά, σπέρμα κι ιδρώτα, και τα φορέματα, τα εσώρουχα, ριγμένα στο πάτωμα χάμω και τ’ άλλα μέσα στα σεντούκια ή στις ντουλάπες συσπασμένα να στάζουν, να στάζουν μικρές σταλαματιές που αμέσως πήζουν, κρυσταλλώνουν, σταλαχτίτες, σταλαγμίτες σε βαθιά σπήλαια μέσα μας — περίεργα γυάλινα δάση, γυάλινα αγάλματα πουλιών, ανθρώπων, δέντρων, ζώων, γυάλινα ερωτικά συμπλέγματα σε μιαν υπόγεια, πυρετική υγρασία.
And the damp bed-sheets, moistened by warmish fluids,
sperm and sweat, the dresses, undergarments, thrown
on the floor and others, contracted in chests, closets, drip,
drip small droplets that thicken, crystalize, stalactites,
stalagmites, in deep caves inside us, strange glass forests,
glass statues of birds, people, trees, animals, erotic glass
Πρόσθια όψη του αργυρεπίχρυσου σφραγιστικού δακτύλιου, με τη σκηνή του φόνου της Κλυταιμνήστρας από τον Ορέστη. Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων (αρ. ευρ. ΑΜΙ 4279).
Στις 22 Μαρτίου του 1959 στον Κερασώνα του Νομού Πρέβεζας βρέθηκε τυχαία ένας κιβωτιόσχημος τάφος, πλούσια κτερισμένος. Περιείχε είκοσι περίπου ερυθρόμορφα αγγεία του 4ου αι. π.Χ., τρία αττικά λυχνάρια, τριάντα αιχμές δοράτων, ένα σιδερένιο ξίφος, μία αργυρή περόνη με κωνική κεφαλή διακοσμημένη με φύλλα και έναν αργυρεπίχρυσο σφραγιστικό δακτύλιο με έγγλυφη παράσταση.
Ήταν άνθρωποι
Μιας αβέβαιης χαραυγής
Τους ποδοπάτησαν άγρια μίση
Σοφές πλεκτάνες όργανα μίσθαρνα
Τους δολοφόνησαν
Εν μέση οδώ
Προδομένη απ’ το χρόνο
Πλανάται η παρείσακτη μνήμη τους
Σε μετοχικά κεφάλαια
Τουριστικές επιχειρήσεις
Και σ’ επενδύσεις κατεξοχήν επωφελείς
Των ευελίκτων επιγόνων