Ασκομαντούρα ή ασκομπαντούρα ή φλασκομαντούρα. Πνευστό κρητικό μουσικό όργανο. Κουβαλά μέσα του την ψυχή της Κρήτης και με τον επιβλητικό του ήχο μαγεύει τα αυτιά των ακροατών και προκαλεί δέος, ξυπνώντας αρχέγονα συναισθήματα.

Αυτός είναι ο δικός μου ορισμός για ένα από τα αρχαιότερα παραδοσιακά όργανα της Κρήτης, καθώς όσο και αν έψαξα στα λεξικά δεν βρήκα ετυμολογία που να με ικανοποιεί ή – στις περισσότερες περιπτώσεις – δεν βρήκα απολύτως καμία αναφορά.
Πρόκειται για ένα όργανο υπό εξαφάνιση, λίγοι είναι πλέον οι υπάρχοντες παίκτες ασκομαντούρας, όπως λίγες είναι και οι αναφορές, οι ηχογραφήσεις και οι φωτογραφίες. Η παρακμή φαίνεται να ξεκίνησε μεταπολεμικά, όταν με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τον εξευρωπαϊσμό της μουσικής, αυτό το άκρως παραδοσιακό μουσικό όργανο άρχισε σιγά – σιγά να εκτοπίζεται.
Οι ΣΤΙΓΜΕΣ μίλησαν με κάποιους από τους ελάχιστούς ασκομαντουρίστες που έχουν μείνει πλέον στην Κρήτη. Πρόκειται για τρεις νέους ανθρώπους, το Μανόλη Φρονιμάκη, το…
View original post 262 more words

ΓΙΑΚΟΜΠ, γιὸς τοῦ Στάλιν, δὲν ἄντεξε ἄλλο. Ἀποφάσισε νὰ δώσει τέλος στὴ ζωή του μὲ ἕναν πυροβολισμό. Ὅταν ξύπνησε δὲν βρέθηκε στὸν ἄλλο κόσμο, ἀλλὰ στὸ νοσοκομεῖο. Πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι του ὁ στοργικὸς μπαμπάς του. «Οὔτε αὐτὸ δὲν εἶσαι ἄξιος νὰ κάνεις», τοῦ εἶπε. Κάτι ἤξερε ὅταν τὸ ἔλεγε αὐτό. Δὲν εἶχε ἀφήσει κανέναν ζωντανὸ ἀπὸ τοὺς παλιοὺς μπολσεβίκους, τοὺς στενοὺς συνεργάτες τοῦ Λένιν. Ἀνάμεσά τους Μπουχάριν, Ζινόβιεφ, Κάμενεφ. Τὸν ἱδρυτὴ τοῦ Κόκκινου Στρατοῦ, τὸν Τρότσκι, τὸν δολοφόνησε ἀργότερα στὸ σπίτι του στὸ Μεξικό. Τὴν ἴδια δολοφονικὴ μανία εἶχε καὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῶν γραμμάτων καὶ τῶν τεχνῶν. Ὁ Μπάμπελ καὶ ὁ Μέγιερχολντ ἐκτελέστηκαν. Ὁ Μαγιακόφσκι, γιὰ νὰ μὴ συλληφθεῖ, αὐτοκτόνησε. Ὁ Σαγκὰλ καὶ ὁ Καντίνσκι αὐτοεξορίστηκαν καὶ τὴ γλίτωσαν στὸ παραπέντε. Ἡ μορφή τους σβήστηκε ἀπὸ ἱστορικὲς φωτογραφίες. Τὰ ὀνόματά τους ἐξαφανίστηκαν ἀπὸ τὰ βιβλία τῆς Ἱστορίας. Ὁ κομμουνισμὸς εἶχε θριαμβεύσει…



Το 430 π.Χ., η εντεκάχρονη αρχαία Αθηναία Μύρτις, ένα θύμα και αυτή, όπως και ο Περικλής, του μεγάλου λοιμού των Αθηνών, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από σχεδόν 2.500 χρόνια, θα συμμετείχε στην παγκόσμια προσπάθεια για την καταπολέμηση της πανδημίας του κορωνοϊού.

