Τούτα τα πουλιά που κατεβαίνουν στις πλατείες με δύο θάλασσες σκούρες κάτω απ’ τις φτερούγες κι οι ουρανοί που στάζουν νύχτες σαν το μέλι κι οι παλάμες σου ολάνοιχτα μεσημεριάτικα παράθυρα…
Εκεί που η κορμοστασιά φως εσπέρας και μέθη στ’ αλώνια με δυο άστρα φτάνουν εκεί που κλίνεις το κεφάλι και δεν ξέρεις γιατί γιασεμιά σε τράβηξαν ή μπιγκόνιες και φοβάσαι το βήμα σου μη σε ξελογιάσει στα χωράφια και φοβάσαι την πλάτη σου μην τρελαθεί κι αναλάβει το βάρος του κόσμου κι αναριγάς περιμένεις τα ηλιοτρόπια να σου φέξουν.
Η ανάσα σου διαστήματ’ αλλιώτικα έχει διαλέξει και τα μαλλιά σου ακολουθούν. Κρασιά, παπαρούνες δρόμοι φαντασμαγορικοί μανίες, τέρατα στάχυα και κρινομπούμπουκα παρουσίες εφήβων στη βασιλεία του ήλιου… Βότανα, ψυχές πηγαδιών με πανσέληνο δέντρα τόπων ιερών δέντρα τρια, αυλής δικής μου… Μαγγανείες γιορτές Αυγούστου θάλασσες ολόστητες θάλασσες ενδύματα σεπτεμβριάτικου ουρανού χώμα που φωσφορίζει που τρέμει που απαντάει που προτείνει δίνεται, προστάζει…
For a long time he had courted her and when he found her on the beach among acquaintances and friends he spread his towel beside her and as they lied very close, he touched her. He got lucky and was somehow surprised by her immediate response she stood up and led him to a secluded remote beach where they stopped and from experience gained from former love affairs she knew the heat she caused when she stood stark naked and throwing off the final piece of her garments she started going in and out of the water many times and flamboyantly as if to tell him
Η έρευνα ενός μεγάλου αποθέτη κατά την διάρκεια των ανασκαφών στις Μυκήνες της Εποχής του Χαλκού παρέχει σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση της ιστορίας των ζωικών πόρων.