Η «Ελιά της Όρσας»: Ένα δέντρο 2500 ετών στη Σαλαμίνα

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

Ο μοναδικός ζωντανός οργανισμός που επιβιώνει από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας μέχρι σήμερα!

Tην Ελιά της Όρσας την είχε φυτέψει ένας πολύ μεγάλος βασιλιάς, ο Στράτος, γι΄αυτό και είναι η πιο μεγάλη και η πιο παλιά του νησιού. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Στη Σαλαμίνα, στην Κοινότητα Αιαντείου, υπάρχει μια γέρικη, πολύ μεγάλη ελιά, γνωστή ως «Ελιά της Όρσας». Πρόσφατα το δέντρο χρονολογήθηκε από τους ειδικούς του Ινστιτούτου Klorane, στα πλαίσια της αναζήτησης και βράβευσης των αρχαίων ελαιοδένδρων στην Ελλάδα, οι οποίοι υπολόγισαν πως η ηλικία του είναι 2.500 χρόνια. Ο φιλόλογος-λαογράφος κ. Παναγιώτης Βελτανισιάν και ο Αναπληρωτής Καθηγητής της Φαρμακευτικής Σχολής Αθηνών κ. Προκόπης Μαγιάτης μας μίλησαν για την ιστορία της.


View original post 1,154 more words

Tasos Livaditis – Poems, Volume II

ΥΠΟΠΤΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ

      Ίσως όμως και να `ταν ένα πρόσωπο φανταστικό, γι’ αυτό

και περισσότερο επικίνδυνο, τον συναντούσα στο διάδρομο ή

πίσω απ’ τα νοσοκομεία, την πρωτη φορά έκανε πως δε με γνώριζε

“Ιωάννη” του λέω “δεν κρεμαστήκαμε μαζί;” — από τότε έχω πά-

ντα μιαν άλλη ηλικία απ’ την αληθινή,

      όπως εκείνο που θα μας συντρίψει είναι μια λεπτομέρεια που

πέρασε απαρατήρητη — και θα `ρθει η ώρα κάποτε να τη θυμη-

θούμε.

SUSPICIOUS ENCOUNTERS

       Perhaps he was an imaginary person and for this reason more

dangerous; I would meet him in the hallway or behind the hospitals;

the first time he pretended he didn’t know me “John” I said to him,

“didn’t we get hanged together?”— since then I am of a different  

than my true age

       like what will shutter us is a detail that has gone unnoticed —

and time will come when we’ll remember of it.

https://www.amazon.com/dp/1926763564

Γιώργος Θέμελης, Ο γυρισμός

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Συλλογή Ο γυρισμός (1948) του Γιώργου Θέμελη

Σχέδιο για μια λυρική εποποιία

Πόντον επ’ ατρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων
Οδύσσεια Ε 84

Έκτη ραψωδία

Ο γυρισμός

Κάβοι και κόλποι
Της πρωινής χαράς που ακούω να με καλωσορίζουν και να με φωνάζουν με τ’ όνομά μου
Που βλέπω τον εαυτό μου να σηκώνεται και να περπατεί
Μαζί με τα δέντρα, μαζί με τους γλάρους που φωνάζουν ψαρεύοντας με ανεμότρατα

Το πατρογονικό μου σπίτι είναι γυρτό και σκύβει τρίζοντας σαν ένας γέροντας
Φορτωμένος χρόνια, γεμάτος γενιές και πεθαμένους που κάθονται και πίνουν τα τσιμπούκια τους
Και σιγοκουβεντιάζουνε για τη ζωή που πάει και πάει και δεν τελειώνει

Μαζί γεννηθήκαμε μαζί μεγαλώναμε
Κάτω απ’ τους ίδιους αστερισμούς Ιχθύς και Παρθένο
Γράφοντας μες στη μεγάλη κάμαρα της φωτιάς μια γραφή και μια τοιχογραφία
Με ψηλά φορέματα, γαλήνια πρόσωπα πεζούς και καβαλάρηδες
Να πορεύονται
Και κάτι καράβια με πλώρες όρθιες κατά τα μάτια της αυγής
Και…

View original post 158 more words

Αντιγόνη Ηλιάδη, Πρόσκληση / Invitation

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

Θέλω να βρεθούμε
για να μη ξεχάσω πως κάποτε υπήρξαμε
κάτω από τον ίδιο ουρανό
μάρτυρες σε αυτή τη μαζική λιγοθυμία
των δύο χιλιάδων κάτι χρόνων
στους ίδιους δρόμους της πόλης που στενάζει.

Θέλω να βρεθούμε στα στενά που φοβάμαι να διασχίσω
στα σπίτια από κάτω των εξαντλημένων γυναικών, των επαναλαμβανόμενων ανδρών,
μπροστά από πόρτες που δεν θα ανοίξουν ποτέ για να φανερωθούν
τα πρόσωπα των έμφυλων άφυλων με την υπόθεση –τι θα γινόταν αν- καρφωμένη στο κούτελο
τρέξε να βρεθούμε στο στενό με τους κινέζους που δουλεύουν για λευκούς
εκεί που μαζεύονται οι άραβες και μιλάνε πολύ και δεν καταλαβαίνουμε τι λένε
στα μαγικά σημεία που συχνάζουν
τα γατιά που έχουν βρει το νόημα της ζωής
και είναι πάντα ζεστά με τη γούνα τους μέσα στη γούνα τους
χωρίς οθόνες
όλα όμορφα πίσω από όμορφα ακόμα κι αν είναι άσχημα,
στις πίσω πόρτες ακριβών εστιατορίων
όπου οι σερβιτόρες κάνουν…

View original post 2,415 more words

Γεωμυθολογία και μαντική στο Iερό των Δελφών

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

delfoiΗ ENΑPΞH της μεγάλης ανασκαφής στους Δελφούς αντιδόνησε τον παλμό μιας αρχαίας κοινωνίας με καταλυτικό ρόλο στην ιστορία του πολιτισμού. Συνδυάζοντας τη συγκλονιστική ομορφιά του φυσικού τοπίου με την καλλιτεχνική δημιουργία και τα χειροπιαστά ανασκαφικά ευρήματα, που αποτελούν σταθμό στην ιστορία τέχνης και τεχνολογίας, το ιερό του Φοίβου Απόλλωνα και της Αθηνάς Προναίας κηρύχθηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

View original post 1,744 more words

Wheat Ears – Selected Poems

Imagination

I read the cereal box label

absentmindedly

closing my eyes

your face stood before me

smiling lips

I craved to kiss here now

in the supermarket isle

your image came

to keep me company

then my glance left

the cereal box and I imagined

I saw you walking

on the other side of the store

hurriedly and with box in hand

I ran to your apparition

only to find out it was another

woman and closing my eyes

I demanded to see you here

next to me and with

an ironic smile on your lips

https://www.amazon.com/dp/B0BKHW4B4S

Yannis Ritsos – Poems, Selected Books, Volume II, Second Edition

AFTER THE FIRE

When morning came a great silence was left among

the smoky ruins.

The firefighters who battled the fire during the night

were tired and asleep in their sweet submission and

some with a smile of a vague and futile battle.

Only he alone, was not asleep. He even avoided sleep

without knowing whether he was the victor or the defeated,

guessing only vaguely that perhaps, indeed perhaps,

the only victory was his decision to understand which.

https://www.amazon.com/dp/B0851M9LTV

The Beatles: Norwegian Wood (This Bird Has Flown)

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Norwegian Wood (This Bird Has Flown)

Μουσική & στίχοι:John Lennon & Paul McCartney
Τραγούδι:The Beatles (1965)

I sat on a rug, drinking her wine, biting my time
We talked until two and then she said, “It’s time for bed”

She told me she worked in the morning and started to laugh
I told her I didn’t and crawled off to sleep in the bath

And when I awoke, I was alone, this bird had flown
So I lit a fire, isn’t it good, Norwegian wood.

View original post

Στη γη του Μεγάλου Αλεξάνδρου

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΔΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΠΕΛΛΑΣ»

Απόδραση τώρα στην Πέλλα πάνω σε ένα ψηφιδωτό χαλί, με το μαρμάρινο πορτραίτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου να σε υποδέχεται στις πρώτες σελίδες του νέου λευκώματος, του 13ου της σειράς «Κύκλος των Μουσείων» του Ιδρύματος Ιω.Λάτση και της Eurobank EFG, που μόλις δημοσιεύθηκε.

«Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας», με τον τεράστιο πλούτο των εκθεμάτων του από ψηφιδωτά δάπεδα, τοιχογραφίες, γλυπτά, αγγεία, κοσμήματα, περικεφαλαίες μέχρι χρυσές μάσκες, παρόμοιες με εκείνες που κατασχέθηκαν πρόσφατα σε χέρια αρχαιοκαπήλων, παρουσιάζεται αυτή τη φορά όχι από έναν, αλλά από τέσσερις εκλεκτούς αρχαιολόγους: Τη Μαρία Λιλιμπάκη-Ακαμάτη, τον Ιωάννη Ακαμάτη, τον Παύλο Χρυσοστόμου και την Αναστασία Χρυσοστόμου.

View original post 557 more words

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Poem by Maria Polydouris

DOUBT

The young man you expected

won’t come tonight.

What would you had told him? Why?

Let futility vanish

sever the unfortunate sprout.

Don’t let the endless

cunning desire

fool your heart

a secret sadness flows

over this spring evening.

Yet you don’t listen to advice

enchantment has strong hold on you

he’ll never come tonight

and tomorrow will turn

even more painful.

Absence will shine

light into his darkened  eyes;

with reserved ardor

a secret grief

will kiss his awkward hands
 
that I shall see spread 
timid in victory
sweet as if they can
the caressing waves that pull me
like a pebble into the depth 
 
https://www.lulu.com/account/projects/vznd2p?page=1&pageSize=10

https://www.amazon.com/dp/1926763513