
Δεν έχω γράψει για τον πατέρα μου
θάνατος ξαφνικός – νωρίς
μ’ όλα τα συνεπακόλουθα.
Μεσ ‘ το πένθος τότε -των δεκαπέντε χρόνων-
σκάρωσα δυο μικρά ποιήματα,
μόνο έτσι μπορούσα να το παλέψω.
Μόνιμη εικόνα στη μνήμη:
τσιγάρο, καπνοί, νύχτα, αϋπνία.
Το εμπόριο δεν είναι για όλους.
Και τα θραύσματα από κείνα τα πρωτόλεια,
να τρέχουν πάντα γύρω απ’ το πρόσωπό του:
…”ένα μαύρο σημάδι στο βάθος
με καλεί
δεν έχω άλλη επιλογή
όλοι οι δρόμοι
οδηγούν εκεί”.
…”τ’ αστέρια σβήσαν,
οι φραγκοσυκιές χάσκουν
κι ο ουρανός ψήλωσε
ώσπου χάθηκε”.

Το σώμα του κρατήρα φέρει πολλές ταινίες-ζωφόρους με υπέροχης ζωντάνιας απεικονίσεις του κυνηγιού για τον Καλυδώνιο Κάπρο, της Κενταυρομαχίας, των γάμων του Πηλέα και της Θέτιδας.


Στο Πολύκαστρο, την Αξιούπολη, το Αξιοχώρι, τον Λιμνότοπο και την Ποντοηράκλεια του Κιλκίς.

