Übermensch, by Manolis Aligizakis


Yes, it was all in vain, we knew it and all the news

we received described the abominable horrors in detail:

deeds of friends, acts of foes, merely insignificant and

we paid attention to the song of the chickadee and

to the meadow’s fecund verdure still able to sing amid

the colorful destruction of our childhood as we gazed at

the decapitated houses as if they were gleaming


Then, we too, threw away our credit cards and free

from unpaid guilt we walked anew yet as desolate

as the earth we were meant to traverse.


Tasos Livaditis – Poems, Volume II


White Nights

      Since then I’ve accepted life without any complaints

like when I’m dreaming; then the executioner comes,

the so called owner and wants to be paid, “with what

money, you miserable man, since I have so many beautiful

ideas to support” I say to him and later, in the street,

it was a beautiful winter night, lots of stars, tears came

to my eyes. I took off my shoes, wrapped them in my jacket

and threw them down the bridge, “don’t tyrannize me anymore,

Anastasia Phillipovna”, I said to her, “it is late, you got

to go back home”


Ποντικονήσι: Το πέτρινο καράβι του Οδυσσέα


Ποντικονήσι. Μία μικρή βραχονησίδα της Κέρκυρας, που το περίεργο σχήμα του έδωσε για κάποιους ίσως και το όνομά του. Ο θρύλος που το συνοδεύει αναφέρει πως ο θυμωμένος Ποσειδώνας αντικρίζοντας το καράβι που χάρισαν οι Φαίακες στον Οδυσσέα για να γυρίσει στην Ιθάκη, το ακούμπησε με την τρίαινά του και με τις θεϊκές δυνάμεις του το μετέτρεψε σε βράχο.

View original post 545 more words

Constantine P. Cavafy – Poems


On this wine bowl,    made of pure silver 

for the house of Heracleides,

where excellent taste    reigns—

look, here are elegant flowers    and streams and thyme,

and in the middle I placed    a beautiful young man,

naked, erotic;    he still has one of his calves

in the water—.    I prayed, Oh Memory,

to find you as my best    helper, so that I might make

the face of the young man    I loved as it was.

It was very difficult though    as it has been

almost fifteen years   since the day

he fell, a soldier,    in the defeat at Magnesia.


Δημήτρης Τρωαδίτης, λόγια

To Koskino


λόγια σιωπηλά
λόγια ανεπαίσθητα
λόγια σε χαραγμένα γράμματα
λόγια σε χείλη αθώα
λόγια αδιάντροπα
λόγια σε ερείπια
λόγια σε κλειστούς δρόμους
λόγια σε γκρεμούς
λόγια σε πλάνες
λόγια σε προσμονές
λόγια σε όνειρα
λόγια σε ώρες αιχμής
λόγια σε ώρα ανάγκης
λόγια σε πίκρες
λόγια σε μισεμούς
λόγια σε εμπαιγμούς
λόγια σε καρδιές
λόγια σε ψυχές
λόγια σε σκιές φλύαρες
λόγια σε βραδινές εξορμήσεις
λόγια σε πλημμύρες
λόγια σε κρύσταλλα
λόγια σε μελωδίες
λόγια σε αγνότητες
λόγια σε όρθρους φευγάτους
λόγια σε ανταύγειες
λόγια σε σεπτές μυσταγωγίες

View original post