Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

Poem by Tasos Livaditis

ΟΤΑΝ, τέλος, ήρθαν οι αγγελιοφόροι, τους βάλαμε να διηγηθούν

      καταλεπτώς τα πράγματα

δε χωρούσε αμφοιβολία, όλα είχαν χαθεί. Δεν είχαμε ούτε σπίτι πια

      ούτε τιμή.

Οι γυναίκες έκλαψαν, όπως πάντα, κι όπως πάντα οι άντρες

σκυμμένοι κοίταζαν το χώμα. Και μόνον ο τυφλός χαμογελούσε

καθώς το ραβδί του, σοφό, τον πήγαινε πέρα απ’ τη ματαιότητα

μες στο σκοτάδι.

WHEN finally the messengers came we asked them to narrate

     the events in detail;

there was no doubt everything was lost. We had neither home

     nor honor.

The women cried, as always, and as always men stooped and

gazed the earth. And only the blind man smiled as his wise

staff led him into the darkness and beyond futility.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s