Tasos Livaditis – Poems, Volume II

ΠΟΛΛΑ χρόνια πέρασαν. Μάχες χαμένες κι άλλες που τις κερδί-


χωρίς ποτέ να το μάθουμε, και πάντα η λησμονιά και τα φύλλα

       που έπεφταν.

Αλλά θα `ρθει μια μέρα που θα κλείσουμε ειρήνη με το όνειρο,

αιώνια κυνηγημένοι — ώσπου τη νύχτα ήταν αδύνατο να μην τους


Κι αχ, μόνο μ’ αυτό ζήσαμε, μ’ αυτό που δε θα βρει κανείς ποτέ

μέσα στις ιστορίες μας.

MANY years passed. Battles we lost and others  

     we won

without ever being informed of it and always forgetfulness

     and the falling leaves.

However a day will come when we’ll make peace with

     the dream

we the forever persecuted; until, at night, it was impossible not

     to forgive them.

And, ah, only with this we’ve lived, which one will never find

     in our stories.