Wheat Ears – Selected Poems

At the Metro

We held the same handrail

our hands touched

you smiled

movements of the vehicle

got us bumping on

and getting far from

each other, like our first dates

sometimes you hesitated

other times you dared

give yourself spontaneously

to the momentary passion

like now when the movement

of vehicle pushed you on me

and I felt the shape

of your body erotic sensation,

sudden elation I felt

as I discovered

the exquisite contour

of your left breast

https://www.amazon.com/dp/B0BKHW4B4S

EROTOKRITOS/ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

EROTOKRITOS//ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Prologue

The summer of 1958 my family moved from the suburb Peristeri of Athens to Hagios Fanourios where we settled for a few years until my father managed to build our first family home in the north part of the suburb Ilion. During that summer my father brought home a copy of the most famous poem Erotokritos. I don’t remember where my father found the book, yet I remember he said I could read it and then he would return it to its owner. Knowing the difficult financial situation of those days and knowing it was almost impossible for us to buy such a book not only I read it but I sat and day after day page after page I copied it. All its ten thousand and twelve fifteen syllable verses in fact I used two different colors of pen Bic, for those of us who remember those days. Least I knew back then that my longhand book would appear in the form you see it today almost sixty years later: one of the rarest ever handwritten books on Earth.

Manolis Aligizakis

Synopsis

Erotokritos is a romantic-epic poem composed by Vitzentzos Kornaros of Crete. It consists of ten thousand and twelve fifteen syllable verses, the last twelve referring to the poet himself. It is written in the Cretan dialect of the Greek language. Its central theme is the love between Erotokritos (referred to as Rotokritos or Rokritos) and Aretousa (referred to as Arete). Around this theme, revolve other themes such as honour, friendship, bravery and courage. Erotokritos by Vitzentzos Kornaros and Erophile (Eρωϕίλη) by Georgios Hortatzis, written around the same period constitute the Renaissance of Greek literature. They are also considered the most important works of Cretan literature. In fact, these two poems constitute the backbone of Cretan literature and are the poems upon which future poets relied, referred to and drew images from.

This edition is the only one in the world and was published in 100 numbered copies, hardbound and with a dust jacket, and is available exclusively from the publisher at the price of 5000 Canadian dollars per copy. Guaranteed shipping anywhere on the world.

Πρόλογος

Το καλοκαίρι του 1958 η οικογένειά μου μετακόμισε απ’ το προάστιο Περιστέρι της Αθήνας στον Άγιο Φανούριο όπου εγκατασταθήκαμε για λίγα χρόνια μέχρι που ο πατέρας μου κατάφερε να χτίσει το πρώτο μας οικογενειακό σπίτι στο βόρειο τμήμα του προαστίου Ίλιον. Εκείνο το καλοκαίρι ο πατέρας μου έφερε στο σπίτι ένα αντίγραφο του πασίγνωστου ποιήματος Ερωτόκριτος. Δεν θυμάμαι πού βρήκε το βιβλίο ο πατέρας μου, ωστόσο θυμάμαι ότι είπε ότι μπορούσα να το διαβάσω και μετά θα το επέστρεφε στον ιδιοκτήτη του. Γνωρίζοντας τη δύσκολη οικονομική κατάσταση εκείνων των ημερών και γνωρίζοντας ότι ήταν σχεδόν αδύνατο για εμάς να αγοράσουμε ένα τέτοιο βιβλίο, όχι μόνο το διάβασα αλλά καθόμουν και μέρα με τη μέρα σελίδα με τη σελίδα το αντέγραψα όλο. Και τις δέκα χιλιάδες δωδεκαπεντασύλλαβους στίχους του, και μάλιστα χρησιμοποίησα δύο διαφορετικά χρώματα στυλό Bic, για όσους θυμούνται εκείνες τις μέρες. Φυσικά τότε ήταν αδύνατο να γνωρίζω ότι κάποια μέρα το πόνημα μου αυτό θα εμφανιζόταν με τη μορφή που το βλέπετε σήμερα σχεδόν εξήντα χρόνια αργότερα: ένα από τα πιο σπάνια χειρόγραφα βιβλία στη Γη.

                                                                                                              ~ Μανώλης Αλυγιζάκης

Σύνοψη

Ο Ερωτόκριτος είναι ένα ρομαντικό-επικό ποίημα του Βιτζέντζου Κορνάρου από την Κρήτη. Αποτελείται από δέκα χιλιάδες δώδεκα δεκαπεντασύλλαβους στίχους, οι τελευταίοι δώδεκα αναφέρονται στον ίδιο τον ποιητή. Είναι γραμμένο στην κρητική διάλεκτο του 16ου αιώνα. Το κεντρικό του θέμα είναι η αγάπη μεταξύ του Ερωτόκριτου (αναφέρεται ως Ρωτόκριτος ή Ρόκριτος) και της Αρετούσας (αναφέρεται ως Αρετή). Γύρω από αυτό το θέμα, περιστρέφονται άλλα θέματα όπως η τιμή, η φιλία, η γενναιότητα και το θάρρος. Ο Ερωτόκριτος του Βιτζέντζου Κορνάρου και η Ερωφίλη του Γεωργίου Χορτάτζη, που γράφτηκαν περίπου την ίδια περίοδο αποτελούν την Αναγέννηση της ελληνικής λογοτεχνίας. Θεωρούνται επίσης τα σημαντικότερα έργα της κρητικής λογοτεχνίας. Στην πραγματικότητα, τα δύο αυτά ποιήματα αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κρητικής λογοτεχνίας και είναι τα ποιήματα στα οποία βασίστηκαν, αναφέρθηκαν κι απ’ όπου άντλησαν εικόνες οι μελλοντικοί ποιητές.


Η παρούσα έκδοση χειρόγραφου είναι η μοναδική στον κόσμο κι εκδόθηκε σε 100 αριθμημένα αντίτυπα, hardbound and with a dust jacket, και διατίθεται αποκλειστικά απ’ τον εκδότη στην τιμή των 5000 δολλαρίων Καναδά το αντίτυπο. Αποστέλεται εγγυημένο σε κάθε μέρος του κόσμου.

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

Poem by Maria Polydouris

SADNESS OF THE DUSK

The roses of the dusk bloomed again tonight

golden, rosy, and purple

they faded tonight shedding their leaves

as I viewed them every evening

and every time I drank their fragrant dew

I got intoxicated by their blooms

their soft and last breath

I consumed each joy to its best.

Yet upon gazing the dusk tonight, I thought

of our love, that someday it might end

and when the roses of the dusk bloomed

golden, rosy, and purple

as they faded tonight shedding their leaves

this evening I got saddened.

https://www.amazon.com/dp/1926763513

Γιώργος Θέμελης, Πώς μπορείς

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Γιώργος Χατζηνάσιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Το σώμα που ζητάς
(τραγούδι: Μιχάλης Χατζηγιάννης / δίσκος: Άγγιγμα ψυχής (1997))

[Ενότητα Στα ίχνη των πουλιών]

Πώς μπορείς

Πώς μπορείς να χωρέσεις
Σε μια μηδαμινότητα
Απλώνοντας την ατέλειωτη μοναξιά σου
Μέσα σ’ ένα στήθος
Μια καρδιά
Που πετάει σπίθες

Διψάς, κρυώνεις
Έχεις την πείνα του πόνου
Για να μπορέσεις να θρέψεις
Την οδύνη του εαυτού σου

Δεν μπορώ να σηκώσω καμμιά σκιά
Να περπατήσω γυμνός
Ανάμεσα στα φαντάσματα

Είδωλο θαμπό λησμονημένο καράβι
Ξαφνιάζοντας τους ανέμους
Αναζητώ έναν ήλιο
Ένα σβησμένο πρόσωπο
Μέσα σ’ όλες τις νύχτες

Δεν μπορώ να θυμηθώ
Σηκώνοντας την τρομερή σου αγάπη
Σαν ένα ουρανό προγενέστερο
Ανοιγμένο στην άβυσσο
Των πουλιών και της θάλασσας

Σαν τους αγγέλους που συντρίβονται
Απ’ την απέραντη
Λεφτεριά

Από τη συλλογή Άνθρωποι και πουλιά (1947) του Γιώργου Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιώργος Θέμελης

View original post

Βερονίκη Δαλακούρα, Τρία ποιήματα

Το κόσκινο's avatarTo Koskino

LIMBO

Στο φως του ήλιου τις ακτίδες
μέσ’ απ’ τα σύννεφα, πατέρα
κατόρθωσα να δω ότι περιέβαλε και τη στιγμή.
Χρόνια μετά, όταν κανείς δεν γκρέμιζε τα τείχη
ξεπήδησε η κραυγή’ κανείς δεν ήταν
κι ευτυχώς εσύ στο φράγμα έκτισες ένα αυτί’
με στόμα που τις λέξεις του εσμίλευε
γενέθλια νύχτα.

*

ΝΥΧΤΑ

Ποιος παίζει το παιχνίδι με την άνοιξη;
Πετιέται η φωνή από τη λόχμη το απόβραδο, βαδίζει εξόριστη.
Όμως φωνή και λέξη σταυρώνονται’ απόηχος που
σβήνει στην κοιλιά του κήτους.
Ανοίγουν δρόμο με το ξίφος σταθερά.
Με απόφαση χωρίζουν καλαμιές και στάχυα.
Μιμούνται τη γενναιότητα των ζώων
πλαγιάζουν δίπλα.

*

ΑΜΜΟΣ

Μη μ’ αφήνεις μόνο στην αγαπητή κόλαση.
Τι να πω τώρα βυθισμένος με το όχι να
εκσφενδονίζεται απ΄ το τρύπιο μου στόμα.
Ήσουν εσύ την χαραυγή.
Γι’ αυτό είχα επιμείνει
Γι’ αυτό έγραψα γράμματα
-θηλυκό γουρούνι-
που άφησα στις τσέπες
του πεθαμένου.
Ούτε μια φορά αυτή
ούτε…

View original post 12 more words

Yannis Ritsos – Poems, Selected Books, Volume II, Second Edition

WEALTH

During the summer nights, while you sleep,

when the day turns cool you hear

         the air crystals chime

as if your sheep flock passes, without bleating,

and graze in the sky, yes, your flock, you who never had

a single lamb, so certain and calm and absolute

that, when you wake up in the morning, the simplest

work you do and the most unimportant discussion

you’re forced to endure take such seriousness and

meaning of your unknown, yet, realized wealth.

https://www.amazon.com/dp/B0851M9LTV

Wheat Ears – Selected Poems

Shadows

Shadows procession down

the mountainside bearing

rosemary holy water 

from springs

you spread on the clothesline

white linen morphing

chthonic goddesses on green

carpet, morning breeze

dancing them to flute song

beginning of Eucharist

the priest sprinkles holiness

to pious peasants while

they worry for their wheat and grapes

in the rainless days of June

https://www.amazon.com/dp/B0BKHW4B4S

Κύπρος: Καταρρέει η μεσαιωνική πόλη – μνημείο της Αμμοχώστου

ellas's avatarΕΛΛΑΣ

Σήμα κινδύνου εκπέμπει η μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου, σύμφωνα με έκθεση του GΗF (Παγκόσμιο Ταμείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς), την οποία αποκαλύπτει η εφημερίδα “Ο Φιλελεύθερος”. Η μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου, συγκαταλέγεται, όπως αναφέρεται στην έκθεση ανάμεσα στους 12 σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου που κινδυνεύουν να αφανιστούν.

Στην έκθεση, όπως γράφει η εφημερίδα “Ο Φιλελεύθερος”, αναφέρεται ότι η μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, το οποίο έχει καταληφθεί από τον τουρκικό στρατό. Η πόλη, εξηγεί η Έκθεση, δεν έχει επίσημα αναγνωριστεί ως ιστορικό μνημείο και χρειάζεται άμεσα αρχαιολογική έρευνα για να διατηρηθεί ό,τι έχει απομείνει και να αναστηλωθεί ό,τι έχει καταστραφεί. Τονίζεται ακόμα ότι, ενώ διεθνείς οργανισμοί έχουν προσπαθήσει να προσελκύσουν το διεθνές ενδιαφέρον για την ανάγκη διάσωσης της πόλης- μνημείου, οι “αρχές της βόρειας Κύπρου” έχουν δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον.

View original post 831 more words

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

POEM BY KOSTAS KARYOTAKIS

PRECURSOR

You took your eyes and walked away

no one remembers where you’ve gone

and you wonder where your last tear

may fall and who will accept it

ah, the weight of such struggle overpowers you

and you seek support stretching your arm

you stop awhile whirling around, you hide your face

in your hands, then you restart. 

How you can carry on, oh sister soul, seeking forgiveness

giving back love for each of your wounds?

And how you can carry on since all your paths

have been shut over the earth?

Look, the self-deception of the world dances around you

lips lock and offerings are raised up high and laugh

you die and from the start, as if you’ve gone already —

everyone forgets of you.

I salute you! You’ve experienced life only in your dreams

for this you deserve a suitable end, beautiful soul

your apotheosis has arrived and it becomes

your first and last joy. 

https://www.amazon.com/dp/1926763513

Yannis Ritsos – Poems, Selected Books, Volume II, Second Edition

UNCERTAIN

Where the land ends, the sky begins — he said;

where the sky starts sorrow vanishes.

He was alone, not sad

since he could see the clouds

since the clouds were rosy

since he found them to be pretty.

Suddenly, between the fingers of the night,

a star looked at him in the eyes. It didn’t believe him.

https://www.amazon.com/dp/B0851M9LTV